Vrijdag 25 september leek wel vrijdag de 13de voor ondergetekende. Een geplande minicursus had een internetverbinding nodig maar die verbinding wilde maar niet lukken ! En zoals dat altijd gaat heb ik het systeem bij thuiskomst snel nog even uitgeprobeerd en ...... jawel, de verbinding kwam vlotjes tot stand !
De filmgoeden waren mij die avond niet echt gunstig gezind.
Geen nood want er stonden alweer een paar producties op stapel die aan het scherpe oog van de Spectrum jury werden gepresenteerd.

 
Jozef Somers mocht de spits afbijten met zijn nieuwste productie "Dordogne". Een reisfilm over de gelijknamige streek in Zuid-West Frankrijk. We zijn stilaan gewoon geraakt aan het feit dat de films van Jozef weinig mankementen vertonen. De rust van filmwerk en cadrages worden iedere keer weer ondersteund door het prachtige comentaar en de al even rustige montage.
 

 
Eric Piceu had dit keer een aardig reisfilmpje bij over de monding van de Charante eveneens in Frankrijk. Het is verbazingwekkend hoe Eric er iedere keer weer in slaagt om met te weinig footage toch nog iets in elkaar te scroeven wat toonbaar is. Maar zo is Eric ook op zijn best.
 
 

 Yvan Bruyneel Had tenslotte een klein experiment voor ons klaar gemaakt. Hij begon met het schijnen van een 30 minuten durende reportage over de Cathédrale d'Images. De groeven liggen op loop afstand van het druk bezochte middeleeuws stadje Les Baux de-Provençe. Jaarlijks word er in die steengroeven een dia projectie op de 10 meter hoge muren geprojecteerd met 55 dia projectoren. Dit jaar was het onderwerp Picasso. Dat zoiets niet eveident is om in beeld te brengen hoeft geen betoog. Dit Yvan ook hierin weer is geslaagd hoeft eveneens geen betoog. Om aan te tonen dat je dit soort evenementen, die in deze montage langdradig en vervelend overkomt, toch boeiend kunt weergeven demonstreert Yvan door als tweede productie een geschaafde 13 minuten durende versie te projecteren met een gkuiste muziektrack. En ja hoor "Moi Picasso" is een stuk aangenamer ! Daarmee was het alweer 11 uur geworden en werd de avond met het gekende "tot over drie weken" afgesloten.
Eric Perdu